Het Project Haïti van Pater Lieven Laga
Inleiding
Zoals elders al is beschreven worden de Rode Pomp concerten allemaal hefboomconcerten. Je weet wel, er zijn de beruchte financiële hefboomfondsen, die globaal, over de hele wereld dus, als een vluchtige rookwolk, en niet als de vrucht van eeuwen noeste menselijke arbeid: ettelijke miljarden dollars in opgegaan zijn Tienmaal de opheffing van alle armoede inde wereld is in rook opgegaan. Grote rampen staan ons te wachten.
Ik ben met de Portugese Nobelprijswinnaar X eens, die zegt dat de architecten van deze gigantische waarde-vergassing als misdadigers tegen de mensheid moeten worden opghespoord, vervolgd, en berecht.
Maar wat te doen?
Welnu, in plaats van hefbomen, waar je met één in een economische oogwenk vliegensvlug 10 miljoen verdient, en met die 10 miljoen dan weer snel 100 miljoen, tot alles als een zeepbel wegbarst, stellen wij een andere hefboom voor, namelijk het klassiek concert als hefboom voor een betere wereld.
Héél simpel: De Rode Pomp organiseert een klassiek concert, van hoog niveau. Om de musici een rechtvaardig loon te geven, zoekt De Rode Pomp sponsors.
En het geld, dat het publiek betaalt om naar het concert te komen luisteren en kijken, gaat naar een werk, dat de mensheid op één of ander gebied emancipeert.
Wij hebben een heel gedachtelijk stramien gebouwd rond dit eenvoudig gegeven, waardoor een product van hogere orde, namelijk het klassiek concert, dat niet vervuilt, dat tot stand komt dankzij een van de allerhoogste menselijke vaardigheden: de klassieke muziek.
Je kan dat gedachtelijk stramien lezen op onze website, onder de hoofding Hefboomproject.
We zijn op de idee gekomen, toen ons orkest Timur und seine Mannschaft op 19 oktober om 11 u speelde op een benefietfeest van CAW Artevelde vzw en vzw Kringloopwinkels en vzw Ateljee, in Parnassus. Tijdens de receptie ontmoetten we Jan Laga, een trouw bezoeker van De Rode Pomp concerten, die in het gezelschap was van een rijzige senior, die hij me voorstelde als zijn broer Lieven, missionaris in Haïti. Ik was meteen helemaal oor en oog. De man stal terstond mijn hart: vriendelijk, bescheiden, heel erg positief over het gehoorde concert, en toen Jan me meedeelde dat ie reeds 45 jaar op Haïti leefde en werkte, er een school leidde van 900 kinderen, de dorpelingen voorzag van golfplaten opdat het niet zou binnenregenen, zorgde voor instrumenten voor de jongeren opdat ze niet zouden verloren lopen in grootstad Port au Prince, enfin de inspirator en leider was van bescheiden maar bijzonder nuttige werken in een aantal dorpen in Haïti, stelde ik hem voor ‘eens iets te doen’. Een kwartiertje later sprak ik met Timur, en stelde hem voor ALLE concerten hier te doen in Parnassus, dat een traditie had van sociale emancipatie, als ‘armenkerk’ van Gent, en ze allemaal te verbinden aan een emancipatie-doel.
Ondertussen zijn een paar maand voorbij gegaan, en een reeks van 30 concerten staat op til, allemaal ‘geïntegreerd’, dat wil zeggen dat de opbrengst van alle concerten gaat naar duidelijke emancipatorische doelen, hier en in de ontwikkelingslanden, waar 1 euro wonderen kan doen. De Sponsors steken wat geld in een concert, en kijk, door toedoen van de mensen die de opbrengst van het concert krijgen, stroomt de zaal vol, spelen de musici voor een nieuw publiek, ne gaat het vierdubbel en vijfdubbel van het gesponsorde geld naar de ontvoogding van de mensheid. Wij richten ons tot iedereen, ook mensen die niet katholiek zijn: wat Lieven doet, is in wezen allemaal goed.
Merci, pater Lieven Laga, dat u me dit nieuwe werkschema voor De Rode Pomp onbewust hebt aangeboden. Hopen nu dat het werkt.
In deze site stellen wij met de bescheiden middelen die ons ter beschikking zijn gesteld het project Haïti van Pater Lieven Laga voor.
Pater Lieven Laga - Leven en Werken
Een paar dagen nadat ik Pater Lieven heb ontmoet op het benefietfeest in Parnassus in Gent, is ie terug vertrokken, voor ik weet niet hoelang. Op een ander concert, dat ie tot mijn grote voldoening ook bijwoonde, in de Raadzaal van de Academie van Vlaamse Taal en Letterkunde in de Koningsstraat te Gent, vroeg ik hem mij te e-mailen over zijn leven en werk, opdat ik het ‘Project Haïti’ ten volle van de nodige informatie en publiciteit zou kunnen voorzien.
Ik was wat blij, toen ik een eerste mail kreeg: de intelligente ziel heeft mijn vraag compleet begrepen.
Hier, eenvoudig, in één email, 45 jaar lang opbouwwerk in Haïti. Om stil van te worden. Wat zitten wij hier eigenlijk allemaal te prutsen...
Bois de Laurince, Haïti
Zondag 9 november 2008
Beste André,
vandaag met het weekend, na een week vergaderen (dinsdagmiddag toegekomen), neem ik de tijd het gevraagde op te stellen en te versturen, vooraleer naar de parochie terug te keren . Nogmaals zeer bedankt voor de zo mooie cd's die ik uiteraard aan het beluisteren ben! U maakt er blijkbaar werk van om de planning uit te voeren, zonder aarzelen. Fijn!
Deze maand, (17 november 2008) wordt het 45 jaar dat ik naar Haïti vertrok om op 8 december 1963 toe te komen, per boot, (7.000 ton slechts). Al die jaren tot op heden was ik parochiepriester. Uiteraard heb ik oog gehad voor de geestelijke noden van de bevolking en dus de klassieke bezigheden gehad zoals men die ook in België kent. Preken, missen doen, dopen, huwelijken, zieken bezoeken enz.
Nadat ik me twee jaar heb ingewerkt bij een Nederlandse pastoor die nog legeraalmoezenier was geweest in het Nederlandse leger in Indonesïe, werd ik verantwoordelijk in een parochie die alleen te paard te bereiken was. En het duurde tot 1976 vooraleer de eerste auto dat dorp Vallière kon binnenrijden.
Vanaf 1970 begon ik een schooltje, met de medewerking en dank zij een Haïtiaanse zusterscongregatie, waarvoor de nodige gebouwen moesten gezet worden. Daarnaast heb ik in die tijd 2 houten gebedshuizen gebouwd en drie stenen kerkjes in de omtrek, opgetrokken met natuurstenen, opgeraapt in de rivierbeddingen en in de velden.
Wij hebben uiteraard ook oog gehad voor de medemens en zijn infrastructuur, en gelukkig had ik enige technische kennis opgedaan, dank zij de bouwkampen van oost-priesterhulp vanaf de jaren 1954 tijdens de vakanties .Gelukkig had ik ook de hulp van een missionaris-broeder tot in 1980.
Daarna kon ik 12 jaar werken in Pignon, een vrij groot dorp, heb ik heel hard gewerkt aan de alphabetisatie van grotere jeugd, he been boerenbeweging opgericht met 4 full-time animatoren, een spaar- en kredietkas, heb ik gezorgd voor vernieuwing van de kapotgaande suikerrietplantages, heb ik een herbebossingsproject gedaan gedurende 4 jaar: 500.000 boompjes aangeplant, natuurlijk niet alléén. De boompjes waren een schenking van een Noorse ngo. Jammer genoeg is dit project gestopt door het opgelegde embargo na de staatsgreep tegen president Aristide(1991), die opgekomen was na de val van het Duvalierregime(1986), val waaraan wij als priesters heel voorzichtig onze bijdrage in hebben gehad.
Dan heb ik een tijd in Saltadère gwerkt: op de grens met de Dominikaanse republiek. Daar was het allemaal gelijkaardig werk, maar speciale aandacht ging naar een dispensarium, naar het vervoer van zieken, opnieuw alle aandacht voor de bouw en het runnen van een lagere school.
Sedert 2000 woon ik in de huidige parochie Bois -de- Laurince: ik heb er de schoollokalen uitgebreid, een parochiezaal gebouwd als enige vergaderzaal van de dorpsgemeenschap, met natuurlijk een generator voor de verlichting, daar er geen elektriciteitsvoorziening bestaat. Ik heb e rook een parochieschool gebouwd met nog 3 bijschooltjes op telkens 9 km afstand van het dorpscentrum.Vanaf 't vierde studiejaar lopen sommige kinderen dan gedurende 2 uur 's morgens en 2 uur 's avonds terug , naar het dorpscentrum en dat vaak zonder eten, als de schoolkantine niet werkt door onachtzaamheid van de "Wereldvoedselorganisatie". Dit jaar 2008 zijn er toch 950 kinderen met een twintigtal onderwijzers, zonder staatsloon!
Zware zieken in spoed en zwangere vrouwen met bevallingsproblemen doen ook vaak beroep op de enige 4X4 van het dorp, om naar het dichtsbijgelegen kliniekje op meer dan 1 uur .(16 km.) gebracht te worden.
Landbouworganisaties zijn al tot zekere volwassenheid gekomen zodat de parochie daar niet meer moet in tussenkomen, ook wat de boomkwekerij betreft, enz.
Voor wat krediet komen de mensen wel aankloppen en vooral de laatste tijd om enkele metalen golfplaten voor hun lemen huizeke te bekomen,waarvoor ik het laatste jaar veel aandacht heb. Dak boven zijn hoofd is toch een basisrecht.
De muzikanten van 't dorp zouden ook graag hebben dat ik op zoek ga naar een geluidsinstallatie met guitaren en orgeltje om de samenkomsten op te luisteren, waar ik ook in kan komen als oudmuzikant van de St Amandscollegefanfare in Kortrijk.
Het is hier in Haïti een andere wereld, totaal anders met zijn armoede, cyclonen, sociaal onrecht, ongekontroleerde bouwwoede, borletteschooltjes (op geldmaken gerichte privaatschooltjes) met alle gevolgen van dien! Corruptie, door de vingersziende politiek van eigenbelang, analphabetisme, werkeloosheid, en wat weet ik meer.Er is werk op de plank.
André, ik hoop dat u iets kunt doen met deze gegevens;altijd bereid te antwoorden op mogelijke vragen.
Heel genegen groetjes
Lieven Laga, scheutist
Zondag 9 november 2008
Beste André,
vandaag met het weekend, na een week vergaderen (dinsdagmiddag toegekomen), neem ik de tijd het gevraagde op te stellen en te versturen, vooraleer naar de parochie terug te keren . Nogmaals zeer bedankt voor de zo mooie cd's die ik uiteraard aan het beluisteren ben! U maakt er blijkbaar werk van om de planning uit te voeren, zonder aarzelen. Fijn!
Deze maand, (17 november 2008) wordt het 45 jaar dat ik naar Haïti vertrok om op 8 december 1963 toe te komen, per boot, (7.000 ton slechts). Al die jaren tot op heden was ik parochiepriester. Uiteraard heb ik oog gehad voor de geestelijke noden van de bevolking en dus de klassieke bezigheden gehad zoals men die ook in België kent. Preken, missen doen, dopen, huwelijken, zieken bezoeken enz.
Nadat ik me twee jaar heb ingewerkt bij een Nederlandse pastoor die nog legeraalmoezenier was geweest in het Nederlandse leger in Indonesïe, werd ik verantwoordelijk in een parochie die alleen te paard te bereiken was. En het duurde tot 1976 vooraleer de eerste auto dat dorp Vallière kon binnenrijden.
Vanaf 1970 begon ik een schooltje, met de medewerking en dank zij een Haïtiaanse zusterscongregatie, waarvoor de nodige gebouwen moesten gezet worden. Daarnaast heb ik in die tijd 2 houten gebedshuizen gebouwd en drie stenen kerkjes in de omtrek, opgetrokken met natuurstenen, opgeraapt in de rivierbeddingen en in de velden.
Wij hebben uiteraard ook oog gehad voor de medemens en zijn infrastructuur, en gelukkig had ik enige technische kennis opgedaan, dank zij de bouwkampen van oost-priesterhulp vanaf de jaren 1954 tijdens de vakanties .Gelukkig had ik ook de hulp van een missionaris-broeder tot in 1980.
Daarna kon ik 12 jaar werken in Pignon, een vrij groot dorp, heb ik heel hard gewerkt aan de alphabetisatie van grotere jeugd, he been boerenbeweging opgericht met 4 full-time animatoren, een spaar- en kredietkas, heb ik gezorgd voor vernieuwing van de kapotgaande suikerrietplantages, heb ik een herbebossingsproject gedaan gedurende 4 jaar: 500.000 boompjes aangeplant, natuurlijk niet alléén. De boompjes waren een schenking van een Noorse ngo. Jammer genoeg is dit project gestopt door het opgelegde embargo na de staatsgreep tegen president Aristide(1991), die opgekomen was na de val van het Duvalierregime(1986), val waaraan wij als priesters heel voorzichtig onze bijdrage in hebben gehad.
Dan heb ik een tijd in Saltadère gwerkt: op de grens met de Dominikaanse republiek. Daar was het allemaal gelijkaardig werk, maar speciale aandacht ging naar een dispensarium, naar het vervoer van zieken, opnieuw alle aandacht voor de bouw en het runnen van een lagere school.
Sedert 2000 woon ik in de huidige parochie Bois -de- Laurince: ik heb er de schoollokalen uitgebreid, een parochiezaal gebouwd als enige vergaderzaal van de dorpsgemeenschap, met natuurlijk een generator voor de verlichting, daar er geen elektriciteitsvoorziening bestaat. Ik heb e rook een parochieschool gebouwd met nog 3 bijschooltjes op telkens 9 km afstand van het dorpscentrum.Vanaf 't vierde studiejaar lopen sommige kinderen dan gedurende 2 uur 's morgens en 2 uur 's avonds terug , naar het dorpscentrum en dat vaak zonder eten, als de schoolkantine niet werkt door onachtzaamheid van de "Wereldvoedselorganisatie". Dit jaar 2008 zijn er toch 950 kinderen met een twintigtal onderwijzers, zonder staatsloon!
Zware zieken in spoed en zwangere vrouwen met bevallingsproblemen doen ook vaak beroep op de enige 4X4 van het dorp, om naar het dichtsbijgelegen kliniekje op meer dan 1 uur .(16 km.) gebracht te worden.
Landbouworganisaties zijn al tot zekere volwassenheid gekomen zodat de parochie daar niet meer moet in tussenkomen, ook wat de boomkwekerij betreft, enz.
Voor wat krediet komen de mensen wel aankloppen en vooral de laatste tijd om enkele metalen golfplaten voor hun lemen huizeke te bekomen,waarvoor ik het laatste jaar veel aandacht heb. Dak boven zijn hoofd is toch een basisrecht.
De muzikanten van 't dorp zouden ook graag hebben dat ik op zoek ga naar een geluidsinstallatie met guitaren en orgeltje om de samenkomsten op te luisteren, waar ik ook in kan komen als oudmuzikant van de St Amandscollegefanfare in Kortrijk.
Het is hier in Haïti een andere wereld, totaal anders met zijn armoede, cyclonen, sociaal onrecht, ongekontroleerde bouwwoede, borletteschooltjes (op geldmaken gerichte privaatschooltjes) met alle gevolgen van dien! Corruptie, door de vingersziende politiek van eigenbelang, analphabetisme, werkeloosheid, en wat weet ik meer.Er is werk op de plank.
André, ik hoop dat u iets kunt doen met deze gegevens;altijd bereid te antwoorden op mogelijke vragen.
Heel genegen groetjes
Lieven Laga, scheutist
De Noden van het dorp Bois-De-Laurince
Een beetje later kreeg ik de email waarin hij uitlegt, waarvoor het geld allemaal kan dienen, dat wij met het concert verzamelen. Ik druk de mail hier integraal af, zodat je duidelijk kan aanvoelen waar het over gaat. Pater Lieven Laga is een oude priester, met het hart op de juiste plaats, met zorg voor zijn mensen, met oog voor alles wat er gebeurt. Ik zou zeggen, dat we er géén specifiek doel uitpikken, om de harten hier te openen: alles is okee. Het geld dat we aan hem besteden, is tout court en integraal goed besteed, is NIET verloren... Hier is de email.
Sinterklaas, 6 december 2008
Bois-De-Laurince
Beste André,
veertien dagen geleden hadden we vijf dagen motregen en dan is het hier niet buiten te komen, de mensen zijn er niet op voorzien en de wegen zijn glibberig tot en met, de scholen werken niet, enz.
Mij kwam het wel goed uit om wat bureelwerk te doen en zo kon ik verder werken aan de contacten met de Rode Pomp.
Zondag 16 november was de bisschop op bezoek, maar wat je wel meer interesseert zijn een beeld van de noden van de parochie en de lokale gemeenschap.
De Noden van ons dorp.
1) Iets dat muziekminnende mensen in Vlaanderen zeker moet interesseren: de jeugd en kerkjeugd speciaal dan, zou graag een eigen orkestje opbouwen met aan de kerk toebehorende uitrusting, zodat ze niet meer moeten gaan lenen en moeten werken met muzikanten die alleen maar hard en zo luid mogelijk willen spelen zonder enige zin voor religiositeit, en die zo de bijeenkomsten eerder storen dan bezielen. Verstrooiing, ontspanning is quasi onbestaand hier in de buitendorpjes van ’t Haïtiaans gebergte.
Wat ontspanning uitbouwen, niet alleen in de kerk maar ook voor profane gelegenheden, is op de allereerste plaats een bijdrage om de trek naar de stad wat af te remmen en het leven op de buiten ook aantrekkelijk te houden.
Ik nam inlichtingen in de muziekzaak”Pavillon” Rue Pavée in Port-au-Prince.
Hier zijn de prijzen van wat nodig is:
“Phonic”versterker met ingebouwde luidsprekers: 1069 €
Elektriciteitsstabilisator: 82 €
Slagwerkbatterij: 722 €
Guitaar: 82 €
Basgitaar: 258€
Buitenlandse tamboer: 464€
Totaal Muziekinstallatie: 2677 €.
Lijkt nogal veel natuurlijk; ik kan nog altijd elders de prijzen nagaan, en het zijn eigenlijk de eerste twee zaken die het meest dringend zijn en essentieel. Dat zou dan op 1151 € komen, als we alléén de versterker en de stabilisator kopen.
2) Tekort bij onze lagere school van de parochie met 945 leerlingen loopt normaal op tot 4.440 euro; met hulp rechts en links (bisdom - vrienden) is dat gedaald tot 2.950 euro. Dus hier ook graag een duwke.
3) Eventueel zijn er nog veel andere te sponseren activiteiten waarover ik niet in detail treed.
-golfplatendak voor arme weduwen en alleenstaanden nu het gras niet meer zo gemakkelijk te vinden is door de intense landbouw.
-Herstel van klaslokalen en omheiningen van de school daar de koer voor veel mensen een stortplaats wordt.
-Vorming van leken voor de familiale begeleiding zoals aanpak sida die ook in de streek toeslaat vooral dan met het uitwerken gaan van de jeugd naar de Dominikaanse Republiek.
-steun aan Chirobeweging en andere jeugdgroepen die er maar niet toe komen een eigen kas te hebben.
-“Rechtvaardigheid en Vrede”, een organisatie die vrede tracht te bewerkstelligen bij conflicten alvorens men naar de vrederechter stapt.
- vijf nieuwe autobanden voor mijn wagen die ook dienst doet als ambulance regelmatig aan 170 euro per band...
Tot slot, mijn beste André: er zijn hier gelegenheden genoeg om geld uit te geven, en dus bedank ik U André alvast en uw medewerkers voor wat er uit de bus komt!
Met hartelijke groeten.
Lieven Laga, scheutist in Haïti
Bois-De-Laurince
Beste André,
veertien dagen geleden hadden we vijf dagen motregen en dan is het hier niet buiten te komen, de mensen zijn er niet op voorzien en de wegen zijn glibberig tot en met, de scholen werken niet, enz.
Mij kwam het wel goed uit om wat bureelwerk te doen en zo kon ik verder werken aan de contacten met de Rode Pomp.
Zondag 16 november was de bisschop op bezoek, maar wat je wel meer interesseert zijn een beeld van de noden van de parochie en de lokale gemeenschap.
De Noden van ons dorp.
1) Iets dat muziekminnende mensen in Vlaanderen zeker moet interesseren: de jeugd en kerkjeugd speciaal dan, zou graag een eigen orkestje opbouwen met aan de kerk toebehorende uitrusting, zodat ze niet meer moeten gaan lenen en moeten werken met muzikanten die alleen maar hard en zo luid mogelijk willen spelen zonder enige zin voor religiositeit, en die zo de bijeenkomsten eerder storen dan bezielen. Verstrooiing, ontspanning is quasi onbestaand hier in de buitendorpjes van ’t Haïtiaans gebergte.
Wat ontspanning uitbouwen, niet alleen in de kerk maar ook voor profane gelegenheden, is op de allereerste plaats een bijdrage om de trek naar de stad wat af te remmen en het leven op de buiten ook aantrekkelijk te houden.
Ik nam inlichtingen in de muziekzaak”Pavillon” Rue Pavée in Port-au-Prince.
Hier zijn de prijzen van wat nodig is:
“Phonic”versterker met ingebouwde luidsprekers: 1069 €
Elektriciteitsstabilisator: 82 €
Slagwerkbatterij: 722 €
Guitaar: 82 €
Basgitaar: 258€
Buitenlandse tamboer: 464€
Totaal Muziekinstallatie: 2677 €.
Lijkt nogal veel natuurlijk; ik kan nog altijd elders de prijzen nagaan, en het zijn eigenlijk de eerste twee zaken die het meest dringend zijn en essentieel. Dat zou dan op 1151 € komen, als we alléén de versterker en de stabilisator kopen.
2) Tekort bij onze lagere school van de parochie met 945 leerlingen loopt normaal op tot 4.440 euro; met hulp rechts en links (bisdom - vrienden) is dat gedaald tot 2.950 euro. Dus hier ook graag een duwke.
3) Eventueel zijn er nog veel andere te sponseren activiteiten waarover ik niet in detail treed.
-golfplatendak voor arme weduwen en alleenstaanden nu het gras niet meer zo gemakkelijk te vinden is door de intense landbouw.
-Herstel van klaslokalen en omheiningen van de school daar de koer voor veel mensen een stortplaats wordt.
-Vorming van leken voor de familiale begeleiding zoals aanpak sida die ook in de streek toeslaat vooral dan met het uitwerken gaan van de jeugd naar de Dominikaanse Republiek.
-steun aan Chirobeweging en andere jeugdgroepen die er maar niet toe komen een eigen kas te hebben.
-“Rechtvaardigheid en Vrede”, een organisatie die vrede tracht te bewerkstelligen bij conflicten alvorens men naar de vrederechter stapt.
- vijf nieuwe autobanden voor mijn wagen die ook dienst doet als ambulance regelmatig aan 170 euro per band...
Tot slot, mijn beste André: er zijn hier gelegenheden genoeg om geld uit te geven, en dus bedank ik U André alvast en uw medewerkers voor wat er uit de bus komt!
Met hartelijke groeten.
Lieven Laga, scheutist in Haïti
Hoe u kunt steunen
- Kom naar het concert op 7 februari. De volledige opbrengst van dit prachtig concert gaat naar Pater Lieven Laga in Bois De Laurince. HIj besteedt het geld naar eigen inzicht.
- Indien u een fiscaal attest verlangt voor het project ‘Een golfplatendak voor de armen van de parochie Bois De Laurence’ stort u op het rekeningnummer 000-0901974-68 van S.O.S. (Scheut Ontwikkelingssamenwerking) Ninoofsesteenweg 548, 1070 Brussel, met de vermelding Habitat MC 07 509 013 LAGA HAITI.. Vanaf een gift van 30€ ontvangt u een fiscal attest.
- Indien u wil helpen voor de slachtoffers van de overstromingen-cyclonen (-een onwaarschijnlijke katastrofe, die niet in het nieuws is gekomen), stort u op hetzelfde stortingsadres als vermeld in 2. maar met de vermelding 02 509 026 HHD. Een fiscaal attest krijgt u vanaf een gift van 30€.
- Als u niet geïnteresseerd bent in fiscale attesten, maar een gift wilt doen voor hulp voor allerhande noden, kan u storten op het banknummer 210-0390663-96, van het Missiehuis van Scheut, Ninoofsesteenweg 548 1070 Brussel, met de vermelding Lieven Laga Haïti. Dan komen de centen direct bij pater Lieven terecht. Wij storten de opbrengst van het concert van 7 februari rechtstreeks op dat nummer.
^ Terug naar boven










telenet.be